کتاب «الیاقوت فی علم الکلام» اثر متکلم برجسته امامیه، ابواسحاق ابراهیم بن نوبخت (از خاندان مشهور نوبختی)، از کهن‌ترین و ارزنده‌ترین متون کلامی شیعه به شمار می‌رود که به عنوان متنی استدلالی و فلسفی، به تبیین و اثبات عقاید امامیه در مباحثی چون توحید، عدل، نبوت، امامت و معاد می‌پردازد. این اثر، که در قرن چهارم هجری قمری نگاشته شده، به دلیل عمق مطالب، ایجاز بیان و نظم منطقی مسائل، همواره مورد توجه عالمان و متکلمان شیعه بوده و شروح متعددی بر آن نوشته شده است.